Składnik aktywny: chlorowodorek papaweryny.

1 czopek zawiera 20 mg chlorowodorku papaweryny;

Substancja pomocnicza: tłuszcz stały.

Główne właściwości fizyczne i chemiczne: białe lub kremowe czopki. Nacięcie może zawierać porowaty rdzeń i wgłębienie.

Farmakodynamika.

Chlorowodorek papaweryny jest miotropowym środkiem spazmolitycznym. Hamuje syntezę fosfodiesterazy, co prowadzi do akumulacji cyklicznego 3,5-AMP w komórce i zmniejszenia zawartości Ca. Rozluźnia mięśnie gładkie narządów wewnętrznych (przewodu pokarmowego, układu oddechowego, układu moczowo-płciowego) i naczyń krwionośnych.

W dużych dawkach zmniejsza pobudliwość mięśnia sercowego, spowalnia przewodzenie wewnątrzsercowe.

Farmakokinetyka.

Biodostępność leku po podaniu doodbytniczym wynosi około 25%. Papaweryna wiąże się z białkami osocza (około 90%). Papaweryna jest metabolizowana przez wątrobę i wydalana z moczem w postaci glukuronidu.

Leki stosowane w zaburzeniach czynnościowych przewodu pokarmowego.

Kod ATC A03A D01.

Nadwrażliwość na niektóre składniki leku. Blok przedsionkowo-komorowy, jaskra, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, depresja oddechowa, zespół obturacyjny oskrzeli, niedociśnienie tętnicze, śpiączka, jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), podeszły wiek (ryzyko hipertermii), wiek dzieci.

Skurcz mięśni gładkich: narządów jamy brzusznej (w przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego, odźwiernika, spastycznego zapalenia jelita grubego, kolki nerkowej); naczyń obwodowych (w przypadku zapalenia wsierdzia); naczyń mózgowych.

Lek zmniejsza przeciwparkinsonowskie działanie lewodopy i hipotensyjne działanie metylodopy. Działanie przeciwskurczowe papaweryny jest wzmacniane przez difenhydraminę (Dimedrol), metamizol (analgin), diklofenak. Działanie przeciwnadciśnieniowe jest wzmocnione przez jednoczesne stosowanie z lekami przeciwnadciśnieniowymi z innych grup. W przypadku jednoczesnego stosowania z glikozydami nasercowymi występuje znaczny wzrost kurczliwości mięśnia sercowego spowodowany zmniejszeniem całkowitego obwodowego oporu naczyniowego. Jednoczesne stosowanie z nowokainamidem, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, prokainamidem, rezerpiną, siarczanem chinidyny może nasilać działanie hipotensyjne.

Działanie tonizujące leków antycholinesterazowych na mięśnie gładkie może być zmniejszone pod wpływem chlorowodorku papaweryny.

Działanie spazmolityczne chlorowodorku papaweryny może być zmniejszone pod wpływem morfiny. Chlorowodorek papaweryny należy jednak stosować w skojarzeniu z chlorowodorkiem morfiny w celu zmniejszenia spazmogennego działania tej ostatniej oraz z prometolem w przypadku bólu związanego ze skurczami mięśni gładkich.

Istnieją dowody na rozwój zapalenia wątroby w połączeniu z furadoniną.

Chlorowodorek papaweryny nasila działanie alkoholu.

U pacjentów palących metabolizm papaweryny jest przyspieszony, a jej stężenie w osoczu i działanie farmakokinetyczne są zmniejszone. Jest farmaceutycznie kompatybilny z dibazolem.

Działanie przeciwskurczowe leku jest wzmocnione przez jednoczesne stosowanie z barbituranami.

Lek należy podawać ostrożnie i w małych dawkach osłabionym pacjentom, w stanach po urazowym uszkodzeniu mózgu, przewlekłej niewydolności nerek, niewydolności kory nadnerczy, niedoczynności tarczycy, przeroście gruczołu krokowego, częstoskurczu nadkomorowym, wstrząsie.

W okresie stosowania leku należy unikać spożywania alkoholu. Palenie zmniejsza działanie rozszerzające naczynia krwionośne.

Stosowanie w okresie ciąży i laktacji.

Bezpieczeństwo stosowania nie zostało ustalone. Stosowanie leku w czasie ciąży jest możliwe tylko zgodnie z zaleceniami lekarza, jeśli spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu i dziecka. Zaleca się przerwanie karmienia piersią podczas leczenia.

Zdolność do wpływania na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub korzystania z innych mechanizmów.

Należy zachować ostrożność w przypadku wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu nerwowego.

Czopek należy wprowadzić głęboko do odbytu po oczyszczającej lewatywie lub naturalnym wypróżnieniu.

Dorośli przyjmują 1 czopek 2-3 razy dziennie.

Czas stosowania zależy od ciężkości i przebiegu choroby i jest ustalany indywidualnie przez lekarza.

Leku nie należy stosować u dzieci.

Objawy: diplopia, osłabienie, senność, niedociśnienie tętnicze, suchość w ustach, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie skóry górnej części ciała, tachykardia, asystolia, trzepotanie komór, zapaść, hiperwentylacja, oczopląs, ataksja; arytmia lub całkowity blok przedsionkowo-komorowy; chlorowodorek papaweryny w bardzo dużych dawkach ma umiarkowane działanie uspokajające.

Leczenie: odstawienie leku, leczenie objawowe. Nie ma specyficznego antidotum. Jest całkowicie usuwany z krwi przez hemodializę.

• Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: reakcje alergiczne, przekrwienie skóry, pokrzywka, świąd, wysypka skórna, wstrząs anafilaktyczny.
• Od strony układu krwiotwórczego: eozynofilia.
• Kardiologiczne: blok przedsionkowo-komorowy, arytmia, migotanie komór, dodatkowe skurcze komorowe, tachykardia, asystolia, trzepotanie komór, omdlenie.
• Naczyniowe: niedociśnienie tętnicze.
• Ze strony układu nerwowego: senność, osłabienie, ból głowy, zawroty głowy; bezdech.
• Ze strony narządów wzroku: upośledzenie widzenia (podwójne widzenie).
• Ze strony przewodu pokarmowego: zwiększona aktywność aminotransferaz wątrobowych, żółtaczka, nudności, biegunka, zaparcia, brak apetytu, suchość w ustach.
• Inne: wzmożone pocenie.

Przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 25°C w oryginalnym opakowaniu.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

2 lata.

5 czopków w blistrze. 2 blistry w tekturowym pudełku.

Bez recepty.